بعضی از شعر ها هستند که همیشه می گن من چقدر بدبختم من باید از این جا برم  باید رفت در مقابل بعضی دیگه می گن اینجا همه چیز گل و گلابه  من هستم.

 خلاصه یه گفتمان شعری تو این موضوع بوجود اومده که هیچکدوم هم مبنای خاصی ندارند.   

من فکر می کنم این شعر یک بیان متفاوت از این گفتمانه: