دو کاج (نسخه اول)‌

  در کنار خطوط سیم پیام
  خارج از ده ، دو کاج ، روییدند.....

 

  سالیان دراز ، رهگذران
  آن دو را چون دو دوست ، می دیدند

  روزی از روزهای پاییزی
  زیر رگبار و تازیانه ی باد

             یکی از کاج ها به خود لرزید
       خم شد و روی دیگری افتاد

               گفت ای آشنا ببخش مرا
         خوب در حال من تامّل کن

   ریشه هایم ز خاک بیرون است
         چند روزی مرا تحمل کن

        کاج همسایه گفت با تندی
    مردم آزار ، از تو بیزارم

    دور شو ، دست از سرم بردار
      من کجا طاقت تو را دارم؟

      بینوا را سپس تکانی داد
       یار بی رحم و بی محبت او

    سیم ها پاره گشت و کاج افتاد                           
    بر زمین نقش بست قامت او

      مرکز ارتباط ، دید آن روز
      انتقال پیام ، ممکن نیست

              گشت عازم ، گروه پی جویی
        تا ببیند که عیب کار از چیست

       سیمبانان پس از مرمت سیم 
                 راه تکرار بر خطر بستند

          یعنی آن کاج سنگ دل را نیز
                   با تبر ، تکه تکه ، بشکستند

 

      دو کاج (نسخه دوم)‌

 

         در کنار خطوط سیم پیام

      خارج از ده دو کاج روییدند

        سالیان دراز رهگذران

      آن دو را چون دو دوست می‌دیدند

      روزی از روزهای پاییزی

       زیر رگبار و تازیانه باد

           یکی از کاج‌ها به خود لرزید

    خم شد و روی دیگری افتاد

              گفت ای آشنا ببخش مرا

    خوب در حال من تأمل کن

    ریشه‌هایم ز خاک بیرون است

                                چند روزی مرا تحمل کن

           کاج همسایه گفت با نرمی

                    دوستی را نمی‌برم از یاد

                 شاید این اتفاق هم روزی

            ناگهان از برای من افتاد

         مهربانی به گوش باد رسید

           باد آرام شد، ملایم شد

              کاج آسیب دیده ما هم

                  کم کمک پا گرفت و سالم شد

            میوه کاج‌ها فرو می‌ریخت

       دانه‌ها ریشه می‌زدند آسان

         ابر باران رساند و چندی بعد

          ده ما نام یافت کاجستان 

                      محمد جواد محبت

 

دو کاج (نسخه سوم )‌



در کنار حریم یک اتوبان
   توی تهران دو کاج روئیدند

        مردم البته از گرفتاری
                        کاج‌ها را به کُل نمی‌دیدند

            روزی از روزهای پاییزی
      حکم تعریض آمد از بالا

           راه افتاد شخص پیمانکار
                            شب که بودند خلق در لالا!

              یکی از کاج‌ها به ایشان گفت: 
                        لطف خود را به بنده شامل کن

چند تا سَرو آنطرف تر هست
         ما دو را جون مادرت ول کن!

              گفت با طعنه مجری پرو‍ژه
                کاج بی ریشه از تو بیزارم

                                                                                     از منابعْ طبیعی استان
     بنده شخصا مجوزم دارم

           سرو چون این شنید گفت: این کاج
                   به سبیل باباش خندیده‌ست

           بنده فامیل حاجی‌ام، ضمنا
             ریشه هایم پر از مونوکسید است!

                     مجری طرح دید اینطوری
                                                             کار تعریض جاده ممکن نیست

              گشت عازم مهندس ناظر
 تا ببیند که عیب کار از چیست

                           شهریاران شبانه با سرعت
   راه تکرار بر خطر بستند

          سرو و کاج و چنار را یکجا 
                                                            با لودِر تکه تکه بشکستند

                         عباس احمدی