وقتی شروع به نوشتن کردم می خواستم از تو بنویسم اما نهایتا می توانستم از خود بنویسم

تا این که پارسال به اهمیت احساس و لطافت به گونه ای دیگر پی بردم

می خواستم در این وبلاگ از احساس و زیبایی و هنر بگویم اما پس از مدتی قلم پیش نرفت و همین طور برای این که باشم مطالب و عکس هایی منتشر می کردم 

خیلی از کار هایی که اطرافم می بینم هم همین طورند 

انگار فقط هستند که باشند 

اما خودشان نیستند

این روز ها حتی دیگر شعر هم کم می خوانم 

این ها از عوارض عافیت طلبی است

ان شا الله خدا کمک کند تا دوباره از درون بجوشم