existentialism


تا حالا شده فکر کنید یه چیزی خیلی زیباست ولی بعد متوجه بشید خیلیم زشت بوده؟

......

یا این که از یه چیز به شدت متنفر باشید ولی بعد بفهمید چقدر زیبا بوده؟

ممکنه یک چیز هم زیبا باشه هم زشت؟

من از یه طرف حس می کنم می تونم زیبایی را از درون درک کنم ولی از طرف دیگه حس می کنم بزرگترین موانع این کار درون خودمه

چطور میشه زیبایی را درک کرد؟

بعضی می گن زیبایی غیر محسوس هم داریم

خوب چطور میشه با اون رابطه برقرار کرد؟

بعضی می گن باید  به زیبایی هر جا که هست عشق ورزید 

حالا اگه زیبایی غیر واقعی هم داشته باشیم آیا توجه به این زیبایی توهمی ارزشمنده؟

اصلا چرا بعضی ها زشتی و زیبایی را قاطی می کنند؟

به خدا آدم نیستند اگه از سر قصد این کارو بکنن

چه طور می شه زیبایی و زشتی را از هم جدا کرد؟

اگه این کار ابزار داشته باشه ابزارش بهترین ابزار دنیاست

اصلا یه ابزار هنریه

نمیدونم چیه ولی خعلی برام مهمه که بفهمم